چه کسی بهتر از خواهر برای عشق ورزیدن و از غرور خود گذشتن؟ کی می تونه جای خالیشو برات پر کنه؟

 مهم نیست که من همین چند روز پیش وبلاگو بروز کردم و طبق عادت همیشگی به این زودیها نباید بروز میکردم.مهم نیست که یه کم که گذشت و زدیم تو سر و کله ی هم و روابط تیره و تار شد به خودم لعنت بفرستم که اصلاً چرا اینها رو گفتم(هر چند که هیچ وقت حتی دعواهامون جدی نبوده).

مهم اینه که همین الان...همین جا ...پر از احساس گفتنم.پر از احساس دوست داشتن...نسبت به کسی که مطمئناً یکی از شخصیت های منحصر به فردیه که تاثیر زیادی تو زندگیم داشته.

پریسا جان...به تو نامه مینویسم....به تو از تو مینویسم...

 * دردو دل کردن هامونو دوست دارم

* اعتماد به نفسی که بهم میدی رو دوست دارم

* با لهجه حرف زدنامونو دوست دارم

* تله پاتی های وحشتناکمون(!) رو دوست دارم(اَبیگیل)

* از من به یک اشاره از تو به صد فهمیدن(!) هاتو دوست دارم

* من نگفته تو شنیدن هاتو دوست دارم

* تو نگفته من حس کردن ها رو دوست دارم

* غر زدنهات به شلختگی هامو دوست دارم

* کل کل کردنامونو دوست دارم

* خون به جیگر کردن هاتو دوست دارم

* سوتی دادن هاتو دوست دارم

* شیطنت هامونو دوست دارم( مردم چرا نشستین؟"قرمز" شده فلسطین!)

* افتخار کردن بهت رو دوست دارم

* حمایت کردناتو دوست دارم

* تعریف کردن پیاپی یک اتفاق هیجان انگیز از جنبه های مختلف برای هم (طوریکه شورش در بیاد) رو دوست دارم

* جمله بندی های افتضاح خودمو دوست دارم!!!

* .لحظه لحظه با تو بودن ها رو دوست دارم

مخلص کلوم اینکه ....عزیزِ دل....تو رو دوست دارم(جمله نمادین نیست!)...آدم خودخواهی هستم تو رو بخاطر خودم دوست دارم.از بودنت خوشحالم چون اگه نبودی مطمئناً زندگیم یه چیزایی کم داشت

 پ.ن 1:امروز تولد پریسای منه....تولدت مبارک طرف...

پ.ن 2:چی تولد!...توللللللد...موبارک اس موبارک.....موووبارک...پریسا دوست داری؟(با لحن وبکم بخون...اونم با فیلتر)

همیشه برام بمونی...