یادم باشد فردا ،حتما، ناز گل را بكشم... حق به شب بو بدهم... و نخندم دیگر، به تركهای دل هر گلدان...!! و به انگشت، نخی خواهم بست تا فراموش نگردد فردا...! زندگی شیرین است! زندگی باید كرد... و بدانم كه شبی خواهم رفت... و شبی هست كه نباشد، پس از آن فردایی
